strijd tegen witwassen

4 STRIJD TEGEN HET WITWASSEN VAN GELD.

In haar circulaire D1 99/3 datum 3 mei 1999 gericht aan de kredietinstellingen heeft de Commisssie

voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen (CBFA) er nogmaals de aandacht op gevestigd dat

het voor het personeel en agentenkader van essentieel belang is dat zij onmiddellijk kan

ontdekken of de verrichting, die de cliënt wil uitvoeren, normaal dan wel ongebruikelijk is.

Het is bekend dat het witwassen in drie fasen verloopt:

1) De plaatsing van het geld: aanbieden van massa’s contant geld, dit geld in het normale

geldcircuit brengen (dwz omzetten in giraal geld) zonder dat de criminele oorsprong ervan

kan achterhaald worden, is de delicaatste en moeilijkste stap voor de witwassers. Het is

dan ook in deze fase dat onze aandacht en vooral deze van het personeel en de makelaar

het scherpst moet zijn. Niet alleen bij verrichtingen door gelegenheidscliënten, doch ook

voor gewone cliënten, waarvan men de identiteit goed kent, is een bestendige

waakzaamheid vereist. Geef in deze materie niet toe aan de eisen van (grote) cliënten,

zelfs niet indien zij zich beroepen op de “soepelheid” van de concurrentie of hun

bekendheid met de Directie van de financiële instelling.

2) Het opstapelen van het geld: de witwassers stapelen op een ingewikkelde manier

verschillende activiteiten en transacties op, waardoor hun onwettige praktijken een

ondoorzichtig kluwen worden. Aldus tracht men de oorspronkelijke herkomst van het geld

te verdoezelen en eventuele opzoekingen naderhand te bemoeilijken.

3) De integratie van het geld in het normale economische circuit

Teneinde te kunnen analyseren of we te doen hebben met normale, dan wel ongebruikelijke

verrichtingen, heeft de CBFA in haar circulaires een tiental voorbeelden opgesomd van manuele

wisselverrichtingen die, gezien hun kenmerken, a-priori als ongebruikelijk kunnen worden

beschouwd door hun aard of gelet op de activiteiten van de cliënt.

Deze niet-exhaustieve lijst wordt hier letterlijk weergegeven:

1) opsplitsing, zonder aannemelijke reden, van een manuele wisselverrichting in verschillende

afzonderlijke verrichtingen alsook herhaalde, binnen een korte tijdspanne uitgevoerde

transacties voor kleine bedragen die echter in totaal een groot bedrag vertegenwoordigen;

2) transacties waarmee grote bedragen in deviezen zijn gemoeid en die in kleine bankbiljetten

worden uitgevoerd; omruiling van kleine bankbiljetten voor grote bankbiljetten, wanneer

het om grote bedragen gaat, of omruiling van grote bedragen die de cliënt op voorhand

niet heeft geteld; tegelijkertijd grote bedragen aanbieden in verschillende deviezen;

3) manuele omruiling van deviezen voor andere deviezen , wanneer het gaat om grote

bedragen in deviezen die in België weinig courant zijn (bijvoorbeeld Scandinavische

munten, Schotse of Noord-Ierse ponden) of transacties waarbij grote bedragen zonder

aannemelijke reden worden omgewisseld;

4) inschakelen van tussenpersonen, met andere woorden,

hetzij cliënten die zonder plausibele uitleg grote manuele wisselverrichtingen uitvoeren voor

rekening van derden of waarvoor kan worden aangenomen dat zij voor derden worden

uitgevoerd,

hetzij cliënten die worden vergezeld door een derde die toezicht houdt op de verrichting en

weigert zijn identiteit kenbaar te maken;

5) transacties waarbij stukken van dubieuze herkomst of zelfs valse identiteitsbewijzen

worden gebruikt, of waarvoor problemen rijzen bij de identificatie van de cliënt;

6) manuele wisselverrichtingen voor grote bedragen en zeker in contanten, die worden

uitgevoerd door een natuurlijke persoon, zonder gekend economisch motief gelet op de

beroepsbedrijvigheid van de cliënt of buiten verhouding tot die bedrijvigheid;

7) manuele wisselverrichtingen die uitgevoerd zouden kunnen worden voor rekening van

postbusvennootschappen;

8) manuele wisselverrichtingen waarvoor enig economisch belang om de verrichting in België

uit te voeren, lijkt te ontbreken;

9) ongebruikelijke manuele wisselverrichtingen gelet op de gebruikelijke activiteiten van de

kredietinstelling of het agentschap waarop beroep wordt gedaan, bijvoorbeeld door hun

omvang en/of door de aard van de deviezen die worden omgewisseld, en waarvan de

cliënt de achtergrond of de doelstelling weigert toe te lichten;

10) manuele wisselverrichtingen waarbij de cliënt zich verdacht gedraagt en geen

belangstelling toont voor de wisselkoers of de aangerekende provisies, hoewel het om

grote bedragen gaat.

Uit het voorgaande blijkt duidelijk dat de grootste bekommernis van de witwassers in de eerste

fase is dat de operatie zeer snel verloopt; de kostprijs hiervoor speelt geen enkele rol.

Wanneer u op grond van uw kritische analyse kan concluderen dat de verrichtingen verband

zouden kunnen houden met witwasserij, dan wordt dit onmiddellijk gerapporteerd aan alle bevoegde instanties

WITWASSEN VAN GELD: WAT IS DE WETGEVING INZAKE WITWASSEN VAN GELDEN

BEPALINGEN INZAKE ORGANISATIE EN CONTROLE

STRIJD TEGEN HET WITWASSEN VAN GELD

LIJST STATEN EN GEBIEDEN DIE NIET MEEWERKEN AAN DE WITWASBESTRIJDING

SITUERING EN ALGEMENE PRINCIPES

BIJZONDERE TOEPASSINGEN BTW FRAUDE